vuil oprapen

Zaterdag 5 april

Vandaag komt er om 9.00 een landbouwer van uit de buurt efkens kennis maken. Het blijkt een vader en de zoon te zijn. Ze zijn enkele jaren geleden gestopt met melken en komen zeggen dat ze altijd plaats hebben om jongvee te zetten. Ook zijn ze volledig uitgerust om te hooien en desnoods willen ze ook alfalfa (luzerne) telen voor ons. Na een kleine drie uurkes later en de nodige chocolade vertrekken ze. Zulke adressen zijn natuurlijk altijd welkom.
Spaghetti eten en dan de kindjes en hun bed. Dan kan ik op mijn gemak comissiekes gaan doen. Terwijl ze deze week in Belgie de eerste aardbeien naar de koning gebracht hebben, kan ik hier ook de eerste aardbeien kopen. Ze zijn heel zoet en geweldig rijp. Maar het zullen geen elsantas zijn. Maar weer geen prei te vinden.
Onderweg zie ik dat de akkerbouwers beginnen te wachten op mooi weer. De traktors en machines komen buiten. Het is de natste winter sinds jaren.
Terug thuis gaat Koen met de kindjes vuil rapen langs de kanten van de akkers. En zo maken ze kontakt met de dominee van het naaste dorpke (Clymers). En die weet te vertellen dat hij heel blij is dat wij hier zijn, hij weet heel veel van landbouw en is heel veel op melkveebedrijven geweest. Hij was verkoper van meststoffen en is een agronomist van opleiding. Hij heeft zijn roeping nog maar 4 jaar gevonden. En in Clymers is zijn eerste kerk. Hij wist ook te vertellen dat er in het dorpke een paar mensen tegen de dairy (melkveebedrijf) zijn en dat het niet slecht zou zijn dat we eens naar de kerk zouden gaan bij hem.
Koen belooft hem dat we zeker komen en geeft hem wat chocolade. (Wij kopen heel Amerika om met chocolade).
Tim is ook een echte patriot aan het worden. Elke Amerikaanse vlag ziet hij. Dat is eigenlijk niet moeilijk. Je ziet de vlag overal. Op auto's, in de hofkes, op de huizen, op kleren, op fabrieken en op alles wat je maar kunt inbeelden.