een slaapkamer kopen

dinsdag 25 maart



Zoals elke dag worden we weer wakker gemaakt door het al zo vertrouwde geluid vanuit de keuken. Tante Madeleine die haar klaar maakt om haar oefeningen te doen en een glas water gaat drinken.
Samen met de kindjes verkennen we vandaag nog eens ons werk en we genieten er nog van.
Vandaag gaan we een slaapkamer kopen. Voor degene die ons kennen weten dat wij nog nooit meubelen gekocht hebben dus voor mij is dit wel heel leutig. Het is in een winkel waar Karin haar kozijn werkt in Logansport.
Tante Madeleine, Karin, Tim, Stef, Dieter en ik gaan dus volle moed naar de winkel.
Het is zeker geen moderne winkel. Zeker niet de crea of de ikea. Maar het is een winkel dat er vrij donker uitziet en waar er overal tapi-plein ligt en met verschillende verdiepingen en waar zelfs in de lift tapi-plein ligt. Maar wel heel groot.
Er is niemand als klant in de winkel maar wel weer veel personeel. Ik tel 9 mensen. En ik heb echt geen flauw idee wat die allemaal aan het doen zijn. Ook hier staat de televisie aan.
Wij worden geleid naar de kelder waar zich de matrassen en de boxsprings bevinden. Enkel dat, de bedden, tafels en kasten staan ergens anders.
De kinderen beginnen zich onmiddellijk uit te leven op allemaal die matrassen. Want het zijn er heel veel. Ook staan er nog kinderbedjes. En die amuseren zich en er wordt veel gelachen en geroepen met tante Madeleine.
Ondertussen sta ik naar die boxspringen en die matrassen te kijken en ik heb echt geen idee wat ik moet kopen. Ik ga er overal eens opliggen omdat ik eigenlijk moet van Karen en haar kozijn. Ik heb al beslist voor mijn eigen maar toch moet ik nog eens op allemaal die matrassen gaan liggen. Vanaf dan wordt er wat afgelachen. Uiteindelijk beslis ik de hardste die er is en van die boxspringen moeten ze zelf maar kiezen. Een boxspring is in plaats van een lattenbodem. Maar dat ziet eruit als een matras en die moet je ook een beschermhoes overtrekken. Voor mij zijn dat dus twee matrassen op elkaar.
Dan moet ik een bed gaan kiezen en daarvoor moeten we naar de tweede verdieping. Ik en die verkoper gaan met de lift (met tapis-plein en met nog een hendel om de lift te bedienen en met tralies voor de deur zodat we alles kunnen zien.) Een hele leutige ervaring. De rest van de lachende bende gaat met de trap.
Daar boven gekomen zien we de uitgestalde slaapkamers staan. Hele mooie en natuurlijk hele grote. Volledig gedecoreerd. Ik kan eigenlijk heel rap kiezen want ons huis is ingericht met van dat bleek hout (vraag mij niet welk hout, want dat weet ik echt niet). dus de meubelen moeten van dat hout zijn. Een geluk dat Karen wist met wat voor hout ons huis is ingericht.
Dus ik kies een bed, twee nachttafelkes, een ladenkast en een kast met een spiegel.
Ondertussen breken de kindjes bijna de verdieping af en wordt het echt tijd dat we naar huis gaan. Aan de balie toegekomen beloven ze ons dat het binnen de twee weken wordt geleverd. Ik ben benieuwd.
En dan gaan we vlug naar huis. We moeten om 18.00 uur in Flora zijn. We zijn uitgenodigd in de YMCA, die geven hun jaarlijkse diner en nog een speecheke van de voorzitter en van de rentmeester en onder hele luide maar wel mooie muziek van de studentenfanfare van de universiteit van Purdue genieten wij van vrij lekker eten. Er wordt vooral veel aandacht geschonken aan de sponsors. Die hebben dat dan ook wel heel knap gedaan. De YMCA bestaat in Flora nog maar vijf jaar. En dat is een heel groot sportcomplex dat volledig betaald is door de lokale middenstand. Die hebben zo maar eventjes 1.2 miljoen dollar bijeen gehaald bij de plaatselijke bevolking. Dat vind ik nu geweldig. Die staan hier mat hart en ziel achter hun eigen bevolking.
Ondertussen is tante Madeleine bij de kindjes gebleven en die heeft die weer in bed gestoken. We gaan daar na nog eentje drinken bij iemand thuis. (want in het openbaar wordt er niet gedronken).