De high school en de kapper

Woensdag 9 april

Om 7.00 uur probeer ik Stefke wakker maken wat heel moeilijk is. Tim gaat wel want die is kontent dat die weer naar een school kan. En Dieter wordt wel wakker, maar die heeft een klein beetje koorts. Die gaat nog thuis blijven.
Om halfacht vertrek ik weer met heel veel zenuwen met Tim en Stef naar hun nieuwe school.
Ze worden er hartelijk ontvangen door de hele vele leerlingen. En dan ga ik vlug naar huis op Dieterke een beetje passen. Koen heeft afgesproken met Myron om nog eens alles te bespreken ivm de betalingen van water en elektriek. Dat is echt niet zo gemakkellijk om iets af te spreken. Die maken er altijd een verschrikkellijk drama van. Koen heeft dit al een paar weken geleden gevraagd. Ook gaat hij Myron uitnodigen voor zondag.
Met een kindje thuis kan ik toch een beetje kuisen, want het is nodig. Maar niet voor lang. Om 10.10 moet ik vlug weer terug om de kindjes. Ik heb Dieter ondertussen in zijn bedje gelegd. Koen loopt wel ergens in de buurt.
Aan school kan ik de kinderen in het oog houden achter een spiegelglas wat ik ook efkens doe natuurlijk. En ze zijn alletwee goed aan het spelen met autookes. Ze krijgen hun tekeningen mee naar huis en ze zeggen nog eens bye tegen de juffrouwen. En we vertrekken.
Ik leg Stef thuis in bed want hij is moe en we moeten om 14.00 bij de kapper zijn voor de kindjes.
We eten en we vertrekken om 13.30 uur naar de kapper. Het is juist voor Delfi. Dat is normaal 20 minuutjes rijden. Ze hebben mij gezegd dat het aan de higway is, dezelfde waar wij aan wonen en dat er een heel groot bord staat. Dat we zeker niet kunnen missen. Ik toegekomen op die plek zie ik geen groot bord. Ik rijd wel op diene hof wat ik dacht dat het was. Het is een boerderij en er komt een hele grote hond naar buiten. Ik tutter eens en ik roep nog eens Hi. Maar die hond komt naar mij toe en ik rijd maar terug door.
Ik rijd een straat er recht tegenover in en dan kom ik bij die school waar ik eens geweest ben om te vragen voor de kindjes. En die zegt mij jaja dat is dat huis. Ik weer naar dat huis, een boerderij. Weer niets. Ik ga bij de geburen die zijn niet thuis. Dan rijd ik een klein kilometerke verder vragen bij mensen, er is een kleinverzekeringmaatschappijke. die weten dat ook niet. Uiteindelijk zegt toch iemand ja dat zal daar wel zijn. Vanwaar die mensen altijd komen weet ik echt niet. Derde keer goeie keer proberen en ik zie dat er toch een auto weggereden is dat er beweging is. Ik rijd dan maar gewoon rond op de hof en dan zie ik vanachter een klein gebouwke staan wat wel zal doorgaan voor een kapsalon. Ik stop daar en ze zitten er mij met twee mensen op te wachten. Het is ondertussen 14.30. Ik doe heel de uitleg en ze zeiden ahja wij hebben wel iets gehoord maar we dachten dat het mijn man is die boert nog. En hun reklamebord is sinds vorige week weg.
Maar ze zijn heel vriendelijk en een moderne jonge vrouw. Maar kuisen dat zal ze toch niet kennen. Ik voel er mij heel proper bij. Ja Evi dat is een verschil als dag en nacht. Er ligt overal een laagje stof dat al vettig is alleen waar de borstels en al het gerief ligt is dat dan proper van dat altijd te nemen. Maar de kindjes zitten heel stil en ze babbelen over boeren en over Amerika en ze heten ons welkom. Dan is de rest maar bijzaak. En het haar wordt opgekuisd met een soort heksenborstel want borstels van bij ons heb ik hier nog niet gezien en ook geen aftrekkers. Als ze kuisen is dat met schwiffer en doekjes en spuitbussen.
Goed kortgeknipt naar huis en nog goed spelen. Dieter terug in zijn bedje met een suppooke.
Koen heeft ondertussen een afspraak gemaakt met de ethanol fabriek ivm biogasinstallatie en heeft berekeningen gemaakt wat je er allemaal mee kunt doen. Maar dat is bellen, mailen en googlen.