diepvriezer opvullen

Maandag 17 maart

Wij worden om 5.30 wakker van een geluid in de keuken. Na heel efkens een bang gevoel weten we dat het tante Madeleine is die niet meer kan slapen. We staan dan ook maar op en tante Madeleine is al volop bezig aan haar oefeningen te maken. (geen lichaamsoefeningen maar wel denkoefeningen zoals kruiswoordraadsels, woordspelletjes, en nog veel mee).
We zetten onmiddellijk de computers aan zodat er een heel geanimeerd gesprek volgt met de rest van de familie over het verloop van de reis en hoe het allemaal gegaan is in het vliegtuig.
Na het eten en het aankleden van de kindjes gaan wij aan tante Madeleine den hof tonen.
De kindjes spelen een hele tijd met de wiskey en ook tante Madeleine haalt de raarste toeren uit met de kindjes. Ze genieten. Dat is duidelijk.
In de namiddag gaan we de diepvriezer opvullen met boontjes, rode kool, witte kool, wortelkes. Dat is het voordeel hier in Amerika, het land is zo groot dat er wel ergens goedkope groenten van komen. Is het niet van Alaska dan komt het wel van California of Florida. Alleen prei is hier heel moeilijk te vinden. We vinden het in de Match maar niet altijd en het is vrij duur. Dat had Ann mij ook al gezegd. Ze kennen de groente ook niet. Ik kwam aan de kassa met prei(Leek) en de kassierster vroeg voorwat dat dient.
De preiboeren van Sint Martens Latem kunnen hier hun toekomst uitbouwen.
De hele namiddag en avond vullen we met blancheren, wassen, koken en in zakjes doen.
En ook de kindjes helpen heel graag mee.