een gewoon dagske

Vrijdag 7 maart

Koen gaat nog eens met de kinderen naar de winkel om gerief te kopen om de kelder (basement) in orde te maken. Een basement is dus een grote kelder waar je in kan koken en waar er verwarming is en water. Dat is nodig als er tornadogevaar is. Gelukkig is die basement hier nog nooit gebruikt geweest.En gaan wij die installeren als bureau.
In de voormiddag maak ik kennis met onze postbode. Hij noemt Bob en neemt in dank de chocolade aan. De brievenbussen zijn hier geplaatst door de staat en staan dus allemaal gelijk en aan dezelfde kant. Waar je dan kan tegen rijden met de postauto (een gewone auto met een rood vlagske) en waar je dan vanuit de auto je brieven erin kan doen. Zo kan je met die postauto's dus ook links rijden afhankelijk waar de brievenbussen staan. En de postbode moet nooit uit de auto stappen. Tja Jean Marie, Katleen en Tony dat zal nog iets voor jullie zijn.
In de late namiddag komt onze naaste gebuur ook eens gedag zeggen. Dat is Marc. En hij is een lasser van beroep. Koen begon er al meteen een hele uitleg mee. Ook die nam heel graag de chocolade mee.
En 'savonds hebben we nog eens met de kindjes ronggereden. Kijken naar hertjes. We hadden er al gezien maar nu hadden we minder geluk. We zagen wel heel veel vogels. Die zijn hier zo prachtig en zo veel in alle kleuren. Ook zien we hier verschillende roofvogels (klampers denk ik) en schijnt zijn er hier ook veel gieren maar die hebben we ook nog niet gezien.