Ik vertrek thuis om 7.30 uur. Eerst zet ik Tim af in de katholieke school, dat is ongeveer 13 minuutjes rijden en dan rij ik verder naar de High school om Stef af te zetten. Dat is nog eens 10 minuutjes verder. Dieter moet nog thuis blijven want hij heeft nog steeds lichte koorts.
Als ik thuiskom zijn er twee mannen, om zichzelf te komen voorstellen. Ze hebben een hakselaar en willen heel graag loonwerk voor ons doen. Het bedrijf is van Travis Flora en ze wonen ook in Flora. Ze hebben ook wat camions en wat kranen. En deze week hebben ze al op hun akkers proberen klaar te leggen maar het was te vroeg. Ze hebben vastgezeten met de zware traktors. Op zulke momenten vliegen de uren toch wel voorbij. Maar het zijn interessante kontakten. Terwijl de mannen er nog zitten komt ook Pat toe. Hij komt de heater (waterboiler) brengen die al meer dan 2 weken besteld was. Maar hij kan het nog niet installeren omdat we het willen ophangen. Dan kan ik daaronder kuisen. We bestellen ook nog een afwasmachine, een droogkast en een wasmachine. Maar daar moeten we in de winkel naar komen kijken wat voor model ik wil.
Koen gaat vlug naar de brievenbus kijken en op dat moment komt er een gebuur aan gereden van een paar mijl verder. Die verwelkomt ons ook heel hartelijk en die komt ook zeggen dat die eieren verkoopt. Weer gaat er chocolade van hand naar hand.
Koen moet hem haasten om 12.30 komt Daryll Smith (direkteur van ekonomische ontwikkeling van de county) hem halen voor de afspraak met de direkteur van de ethanol fabriek. Om gewoon eens te praten over wat wij gaan doen en of we iets voor elkaar kunnen betekenen. Zoals het afval dat zij produceren (draf) kunnen wij misschien gebruiken als krachtvoer. En dan nog wat over een biogasinstallatie gebabbeld.
Terwijl Koen weg is komen ze eindelijk onze slaapkamer brengen. Ook meer dan twee weken geleden. Maar dat is niets. De slaapkamer wordt geinstalleerd en dan zie ik maar hoe hoog dat is. Maar ik ben heel kontent van mijn keuze. Het is de moeite waard.
Dan ga ik vlug met de kindjes naar de zwemles. Tim en Stef beginnen het echt leutig te vinden en Tim mag weer van de wipplank en Dieter blijft aan de kant spelen met het water.
Als ik thuis kom met de kindjes Zit Daryl Smith er nog. We gaan vlug eten. En dan moet ik met Karen naar de winkel in Kokomo om tafellakens te kopen en om mascarpone te kopen. Als ik wil vertrekken om 19.00 komt er nog een melkveehouder (Dave Fourgay) van uit de buurt ook eens binnenwippen. En hem zelf voorstellen. Ik steek dan maar vlug de kindjes in bed zodat Koen kan verder babbelen. En dan vlug Karen gaan oppikken.
We komen in de winkel toe en kopen mascarpone, taffellakens, klapstoelen en nog wat klein gerief. Dat is het voordeel in Amerika de winkels blijven heel lang open. Om 23.00 uur kom ik thuis en die melkveehouder zit er nog. Koen heeft zijn babbelcompagnon gevonden. Het blijkt dat hij in het zuivelbestuur van Amerika zit. Dus die twee weten echt wel waar ze over kunnen vertellen. Ook heeft hij nog in Oekraine gezeten en Koen ook. Hij melkt 250 koeien op Nieuw Zeelandse wijze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten