Paaszaterdag

Zaterdag 22 maart

Heel vroeg belt Karen ons op om ons uit te nodigen voor Pasen en dat voorstel slaan we zeker niet af. We worden verwacht om 14.00 en wij zorgen voor de preisoep en de tiramissu. Dat kent ze niet. Ze weet alleen dat dat een heel fancy gerecht is. Boudoirs had ik nog van thuis meegebracht maar mascarpone is wel een probleem. En amaretto is ook niet zo simpel dat moet ik gaan halen in speciale likeurwinkels waar het absoluut verboden is om onder de 18 jaar binnen te komen. Een heel groot plakkaat houdt iedereen die er niet gewenst is inderdaad buiten.
Voor die mascarpone stelt ze voor om naar Meyers te rijden of naar Sam. Dat is wel in Kokomo. Een dik half uur rijden. Sam is een hele grote winkelketen zoals de makro vooral bedoelt voor de zelfstandigen en een lidkaart kost 35 dollar. Karin had er een dus dat is in orde. Ik en tante Madeleine weten echt niet waar eerst te kijken zo groot en hoog en breed dat kun je je echt niet voorstellen. Maar daar hebben ze geen mascarpone. Dan maar naar Meyers en wonder boven wonder daar hebben ze mascarpone. En nog heel veel meer. Maar we hebben spijtig genoeg niet veel tijd om verder te kijken. er is zelfs een hele gang met allemaal verschillende landen. Van Belgie staat er bv. jules destrooper maar dan echt heel duur. en dan nog wel bij Nederland of Frankrijk. Van Belgie hebben ze nog niet gehoord.
Op de terugweg steken we nog vlug een cake binnen in Nights of Columbus die met Pasen voor een Easterdinner zorgen. Ze hadden vrijwilligers gevraagd om de desserts te maken. En tante Madeleine had die vlug efkens tussendoor gemaakt. Ongelooflijk. Ik ga ze nu al missen dat weet ik wel zeker.
We komen thuis, eten vlug en steken de kindjes efkens in bed.
Om 16.00 komt er bezoek. Karel Rutten, Annelies en de drie kinderen. Die wonen hier nu voor 9 maanden voor zijn werk in Michigan en nu waren ze een rondritje aan het doen. En komen ze ons dus bezoeken. Het wordt echt een hele gezellige avond en ze genieten van het zelfgebakken brood dat af en toe nog wat durft brokkelen. Karel en Koen rijden wat rond in de streek, de kindjes spelen buiten en wij vrouwen babbelen over Amerika, de kinderen, Belgie, Greet de Keyser(die kennen ze goed). en over nog heel veel dingen wat vrouwen bezig houdt.
Ze geven ook nog hele leutig kadootjes af voor de kinderen en kaaskoekjes die hier heel typisch zijn. Wij geven hen in de plaats gerookte worstjes die je hier ook niet kunt krijgen. Want chocolade zullen ze zelf wel aan geraken.
En na nog verschillende foto's te trekken gaan we weer veel te laat slapen.