woensdag 4 februari 2009

Isabel komt ons bezoeken

Zondag 9 november


Vandaag zijn we zes jaar getrouwd en kennen we elkaar 7 jaar. We hebben al gezegd dat dat de zeven vette jaren zijn en dat nu de zeven magere jaren komen.
Het is ijs ijs ijs ijs koud. De wind is niet te doen. En nu valt er een ventilator kapot. Dat is een ventilator voor het graan te verluchten. Voor het graan kan het nu nog geen kwaad met deze koude temperaturen.
Zelfs in de katholieke kerk zit er met dit weer heel veel volk. Na de mis blijven we nog wat hangen in de kerk. Zodat wij wat kunneb babbelen en de kindjes profiteren ervan om tussen de stoelen door te lopen samen met andere kinderen.
Voor we naar Camden gaan om te gaan eten gaan we eerst binnen bij de Rural King om gerief te halen voor de ventilator. Het is een hele leutige winkel om er te komen. Bij het binnenkomen kan je al zoveel popcorn nemen als je wil. En dan is het natuurlijk een gevecht tussen Tim, Stef en Dieter wie er eerst mag nemen. Verder zijn de gangen zo groot en zo oneindig dat ze er echt wel kunnen lopen. Koen gaat naar de afdeling elektrisch materiaal en ik met mijn gevolg ga ondertussen naar de kleding afdeling. Daar staan ook quads, kleine traktors, quads met een bak en nog vanalles met een motor. Dat is beter dan een speeltuin voor drie kleine jongens. En wat nog het leutigst van al is, die mensen die er werken die zijn er helemaal niet boos om. Er loopt zoveel volk rond dat er zelfs iemand bij komt die de kindjes in de gaten houdt. Toch fantastisch.
Ik koop een salopetje van john deere en dan ga ik nog eens naar de kerstdekoratie kijken. Je vindt hier kerststallen in alle groottes en maten. En dat weet ik van ondervinding dat is toch al serieus moeilijk te vinden in Belgie. Spijtig genoeg. Koen komt mij vergezellen en die heeft ondertussen ook de jongens van hun speeltuig gehaald. Koen heeft alles gevonden, hoopt hij toch. En zo kunnen we op stap naar Camden, naar het fantastisch eethuis.
Koen heeft een gebuur gebeld, die elektrieker is om hem te komen helpen en zo bijten ze samen de ijskoude wind af om de ventilator te maken. Ze kunnen het niet maken maar ze hebben wel het probleem gevonden. Maar we moeten een nieuwe ventilator kopen. Als ge iets ouds overneemt blijven er toch altijd kosten aan zijn.
Isabel van Purdue had gebeld of ze eens kon afkomen, wat natuurlijk geen probleem is en ze vroeg of ze kon blijven slapen omdat ze morgen toch geen les heeft.
Haar vriend, iemand uit Indiana brengt haar en de kindjes klampen hen onmiddellijk vast om samen met hen met duplo te spelen. Om natuurlijk een grote boerderij te maken.
Zowel Isabel als haar vriend zijn studenten in Purdue en allebei studeren ze iets in de informatica. Maar die uitleg dat ze daarvoor geven is een beetje te ingewikkeld voor mij.

Geen opmerkingen: