vanalles

Maandag 9 juni

Vandaag hebben wij geslapen tot 7.30. Zolang hebben we nog nooit geslapen. Maar het was nodig. En de kindjes slapen zelfs tot 9.30. Dat is ook nog nooit gebeurd.
Ik en Koen gaan naar het bureau voor de premies. Ze hadden ons gebeld van dat bureau dat dat hoog tijd werd dat we ze binnen brachten. Dat is het tegenovergestelde dan in Belgie. Als je daar te laat bent, kan je het vergeten.
In dat bureau zijn er zeker 10 bureaus waar er toch overal iemand aan zit. Met nog verschillende boeren. Overal tapijt en op de bureaus staan de bekers van de mcdonnald. Met koffie of cola.
Die mensen zijn heel vriendelijk. Die vullen gewoon de papieren in voor ons, ze hebben geduld en ze beantwoorden zonder probleem alle vragen die we hebben. Wij komen maar pas buiten tegen de middag. Zoiets hebben we ook nog nooit meegemaakt in Belgie.
Wij gaan dan eens samen naar de winkel om een vuilbakje en deurstoppen.
Terug thuis wensen we eerst Michael een gelukkige verjaardag via de msn en brengen we de auto binnen in de garage voor de airconditonning en groot onderhoud. Vervolgens gaat Koen naar de kraker voor zijn voet, dat al heel wat beter is. De helse pijnen zijn weg. Nog een paar keer naar de kraker en dan zal dat gelukkig ook opgelost zijn.
Koen zijn pa heeft de gazon afgereden en Koen rijdt dan nog eens de kanten van alle akkers af. Daar is hij wekelijks ook meer dan twee uur mee bezig. Als hij thuiskomt is Myron er om nog eens op de plans te laten zien waar de drainage en de pompen zitten op de akkers. Die gaat nu niet meer naar huis voor hij zijn twee bierkes heeft opgedronken.
De kindjes hebben zich geamuseerd in het zwembad en met hun meme.
En tegen de avond gaan ze heel gewillig gaan slapen.