bezoek Vlaams landbouwerskoppel

Zondag 22 juni

Het is een zalig nachtje geweest. Tim heeft hem van een hele nacht niet verroerd. Gewoon zalig.
Het is weer stralend weer maar toch wel met wat wind. De temperaturen zijn altijd boven de 30 graden. Het zwembad is echt geen overbodige luxe geweest. Toch op het heetste van de dag blijven de kinderen binnen. Het kan zo doef zijn.
We gaan naar de kerk in Clymers gewoon omdat die vrouwen zo vriendelijk waren de vrijdag en omdat de vorige pastoor nog maar twee keer de mis gaat doen.En het is toch dankzij die pastoor dat we geintroduceerd zijn in Clijmers. (het dichtsbijzijnde dorpke waar er nog al wat tegenstand is voor de dairy). Ook heeft die pastoor ons welkom geheten en gezegd tegen zijn parochianen dat nieuwe dairys (melkveebedrijven) meer dan nodig zijn.
Tijdens de mis wordt er ook een kindje gedoopt. Het is ook met water en met zalf gelijk in de katholieke kerk. Op een gegeven moment wordt er zelfs naar de katholieke kerk verwezen. Ik kan mijn oren niet geloven. Maar dan moet ik weer denken. Dit is Amerika. Hier kan je alles meemaken.
Nadat we naar de kerk geweest zijn (Dat is echt ons wekelijks uitje) eten we en ik heb eigenlijk een hele luie dag. Maar dat opruimen moet gebeuren. en terwijl ik dus tegen mijn zin aan het strijken ben wordt er op de deur geklopt. Ik wel blij voor de verstrooing.
Het is Gerrit Kreugel (dat is een werknemer van Van Bakel) met een jong Vlaams koppel uit Pepingen.
Ze zijn op rondrit door Indiana op zoek naar een geschikte lokatie. Want ze gaan ook hier een melkveebedrijf opstarten.
Ze blijven een hele poos en zo kunnen we wat babbelen met ondertussen een goed koekje en een taske koffie.
En de kindjes die eten natuurlijk goed mee aan de koekjes.
En dan wordt het weer avond. Er blijf ik tegen opzien. Nog twee dagen.