parade in Camden en dan naar Chicago

Zaterdag 7 juni

We moeten heel vroeg wakker worden wat vooral voor de kindjes heel lastig is. We moeten om acht uur in Camden zijn want daar is vandaag een grote stoet. En Tim mag met de T-ball met de jongens op een brandweerauto zitten. Maar er is wel een probleem. Het is aan het regenen. En dat is de eerste keer in het bestaan van die stoet. Dat is natuurlijk een probleem want er zijn blijkbaar veel groepen die afgebeld hebben.
Maar ze laten de stoet toch doorgaan en Tim mag dus helemaal bovenaan op een brandweerauto zitten. Geweldig vind hij dat. Het is een stoet wat eigenlijk niets inhoudt. Maar er is wel veel ambiance. Alle groepen van Camden en omstreken komen dus mee in de stoet. De t-ball is er met zeker 8 groepen en die rijden dan met een truck rond en met de kleuren van hun groep dan zijn er de verschillende kerken die ook de nodige reklame maken. En dan nog wat groepen. Maar wat het leutigst van al is al die verenigen smijten allemaal snoepjes uit en halskettingen. Precies gelijk in de ronde van Frankrijk. Dus voor Dieter en Stef is het een hele belevenis en voor ons ook natuurlijk. Zelfs die regen kan ons niet deren. Ook worden er hotdogs uitgedeeld die we met veel smaak opeten. En op einde hebben we drie hele grote zakken met snoep en hebben ze elk een halsketting. Dat vinden ze nog het coolest van al.
Dan gaat heel de stoet naar het park en daar begint de show. Alle leden van de T-ball moeten rond het baseballplein staan elke groep in hun eigen kleur. En dan worden er weer verschillende speechekes gegeven van de belangrijke mensen van de buurt en dan wordt het heel stil, de vlag wordt gehesen, iedereen heeft zijn rechterhand aan zijn borst en vervolgens wordt het volkslied gespeeld dat ze dan ook nog allemaal kunnen meezingen. Heel indrukwekkend. Dat zowel jong als oud meedoet en iedereen staat stil.
Na de openingsceremonie wordt de kapitein van elke groep naar voor geroepen en krijgen ze drankbonnekes en een medaille. Wat ons vooral opvalt is dat het zo gedisciplineerd is.
Na de ceremonie gaan we eten. Vlees dat in chips is gedraaid of een hamburger en natuurlijk een cola. We vinden helemaal niet lekker maar we eten toch maar een beetje want we hebben honger. Ik heb gelukkig nog wafelkes bij zodat we toch een beetje eten hebben. Om 12 uur moet Tim een wedstrijdje spelen met zijn ploegje (the peewees) tegen de meisjes (the ponytails).
Het is dus jongens tegen de meisjes en de jongens worden serieus opgehitst dat ze zeker niet mogen verliezen. Het gaat er hard aan toe. Alle toch voor een wedstrijdje voor 4 jarigen. Maar we zijn blij de jongens hebben zich niet laten doen, ook al was het zeer spannend. Natuurlijk met de nodige fantasie.
Na het wedstrijdje moeten we weg want we gaan met zijn allen Adrien wegvoeren naar Chicago. Het is heel heet, het is gestopt met regenen en we zitten met 8 in de auto. Wat niet echt gemakkellijk is. Voor de kindjes is het ook niet echt ideaal maar ze dutten toch een beetje in.
In Chicago aangekomen hebben de kindjes heel veel honger en gaan we in de luchthaven frietjes eten en een cremeglaceke. Dan volgt het afscheid van Adrien.
En zo kunnen wij verder doorrijden naar het westen van Illinois naar Moline. Nu slapen de kindjes wel. Wat wel goed is zo kunnen wij ook eens wat rusten en genieten van het landschap.
In Moline aangekomen gaan we op zoek naar een hotelleke. Het wordt de economy INN. Een hotel met heel veel kamers en waar de deuren op een groot plein uitkomen. Koen zijn ouders liggen op een kamer naast de onze en wij samen met de kindjes in een andere kamer. De kindjes zijn zo blij en willen alles verkennen, niet dat die kamer zo groot is. Maar ze kunnen eens naar de TV kijken en ze mogen om de beurt even zappen. We steken ze vlug in bad en dan begint de pret maar. Ze zijn zo opgewonden en willen nog alles vertellen dat we maar kunnen gaan slapen na enkele straffen en na enkele stemverheffingen van mij en Koen en dat het uiteindelijk middernacht is wanneer het toch stil is.