ziek en tornadogevaar

Vrijdag 30 mei

Een gelukkige verjaardag Hilde.
Om 10.00 hebben de jonge mama's van de kerk afgesproken in het park van Logansport om een picnic te doen. Dat is weer iets wat ik nog nooit in mijn leven gedaan heb. Op een stralende dag gaan picniccen in het park. Ongelooflijk. We moesten een lunchpakket meebrengen en ook iets dat we zelf gemaakt hebben voor heel de groep. Ik heb dan vanmorgen nog maar eens wafelkes gebakken.
Het is stralend weer en de mama's zitten allemaal te genieten en te babbelen op de dekens en de kindjes die elkaar al goed kennen spelen op de twee speeltuinen die er zijn.
Ik ben heel stil en ik luister vooral want ik heb een zere keel. Het valt zelfs de mama's op dat ik stil ben. Maar ik kan hen toch wafeltjes geven en ik moet geen overschot naar huis nemen. Er liggen nog een paar van die bruine cakes en die hebben allemaal een overschot. Belgische wafeltjes, het moet inderdaad een delikatesse zijn.
We komen thuis om 2.00 pm en ik kruip, nadat ik de kindjes in bed gelegd heb ook een uurke in bed. Ik ben ziek aan het worden.
De kindjes zijn gelukkig heel goed samen aan het spelen zowel buiten en binnen. Dat ik eigenlijk rustig niets kan doen. Tegen de avond is er tornadogevaar en ik bel naar Karen dat ze mij zeker moet bellen als het in onze buurt is. Ook vraag ik haar dat ze mij 's morgens om 8.00 am moet bellen als ik haar nog niet opgebeld heb. Ik krijg ineens schrik als ik heel ziek in mijn bed lig of eens moest vallen. En ik kan niet meer recht dan zijn de kindjes helemaal alleen.
Ik val heel vroeg in slaap na een paar dafalgannekes en word om 11.00 pm wakker van de stormwekker. Buiten is het heel hevig aan het onweren. Zulk onweer heb ik nog nooit gehoord. Ik bel in paniek naar Karen of dat normaal is. Ze stelt mij op mijn gemak dat het tornadogevaar geweken is maar dat er nog stormgevaar is tot 1.00 am.
Ik bel dan maar naar Koen. En die zijn aan gekomen bij mooi weer in Minnesota. Het is een lange telefoon en ondertussen raast het onweer verder. Tegen 1.00 am val ik toch in slaap na weer een dafalganneke en een paar angstmomenten. Ik slaap weer een paar uur verder en word toch weer wakker van een donderslag. Maar dit is een donderslag zoals we die in Belgie kennen. En dan slaap ik tot de kindjes mij wakker maken om 7.00 am. Het onweer is gaan liggen maar op de akkers staan er hele grote plassen. De mais staat op vele plekken helemaal onder en hij was juist goed aan het boven komen. Dit is helemaal niet goed. Ze hebben het mij langs alle kanten gezegd. Het weer in Indiana kan heel grillig zijn en kan alle uren veranderen. Ik kan ze alleen maar gelijk geven.