geen water en naar Dave Fougay

Zondag 21 december

Als we wakker worden komen we tot de spijtige vastselling dat er geen water is. Het water is bevrozen. Het is ook niet te verwonderen. Het is -19 fahrenheit. We hebben elk twee keer gekeken om te kijken of het wel juist is. Dat is - 28 g celcius. En ik kan je verzekeren dat is koud. Het water wordt hier naar boven gepompt en dat komt wel binnen in een pomhuisje. Er staat wel een verwarminkske in maar dat hadden we dus te laag gezet. Wie denkt daar nu aan. Gisteren - 5 en vandaag -28. Nog maar eens rondgebeld. En de buren hebben ook al elektriciteit. Maar de enige raad die ze kunnen geven is in het pomphuisje vollen bak verwarmen en alle kranen openzetten. En heel gelukkig hebben we na een half uurke terug water en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest met het zien van lopend water.
Dat is weer een les dat we altijd een kraan moeten laten lopen in de winter. Het weer verandert hier met het uur.
We zijn nog juist op tijd om naar Clymers kerk te gaan. Daar is een kerstprogramma voor de kinderen. En de kinderen spelen ook een toneel. Het kerstverhaal. Na de mis kunnen we in de kelder van de kerk nog deelnemen aan een maaltijd. Witte, groene, zwarte bonen, aardappelen in schil, gekookt vlees en veel nagerechten die er heel lekker uitzien maar die niemand van ons lekker vindt.
Het is nog steeds -19 fahrenheit en we gaan na het eten eens naar Dave Fourgay om te kijken hoe koeien op dit weer reageren. Bij Dave lopen de koeien het hele jaar rond buiten. Maar ze worden morgen allemaal drooggezet. Dus de uiers zijn bijna weg. Ze kalven allemaal af in maart.
Ik blijf gezellig in de warmte zitten maar Koen gaat goed ingeduffeld naar de koeien kijken. En als hij binnen komt zegt hij dat de koeien toch beschutting nodig hebben.
En dan gaan we naar huis want de komende dagen worden drukke dagen.