Een verrassingsbezoek naar Belgie

Dinsdag 23 december

Vandaag is het zover. Niemand van de familie buiten de drie mensen weten dat we naar Belgie gaan. Vanmorgen zien we nog enkele op de skype en op de msn. En ik wil telkens roepen tot morgen. Maar dat kan dus niet.
Het heeft gesneeuwd en wij zijn echt bang dat onze vlucht vertraging heeft of afgelast is. Gisteren hadden de vliegtuigen meer dan 2 uren vertraging. Maar volgens de computer is alles op tijd.
We vertrekken heel vroeg. Maar door de sneeuw is het weer een helse rit. We doen er 4 uren over om naar de luchthaven te rijden. In de luchthaven zelf is het een en al chaos. Vluchten die te laat zijn. Passagiers die te laat zijn. Vliegtuigen die niet opstijgen, enz. Maar onze vlucht is nog steeds op tijd.
Eindelijk zijn we ingecheckt en dan gaat het heel vlug. We vinden onze plaatsen en de kindjes vallen vlug in slaap en nog geen 8 uren later landen we in Brussel. Waar Nonkel Louis, tante Gisele, nonkel Omer en tante Agnes ons staan opwachten. Bedankt he.
En dan kunnen we niet meer wachten om naar huis te gaan. Nonkel Omer belt naar moeke en vake dat ze zeker thuis moeten zijn. De kindjes hebben kerstmutsen gekregen van tante Agnes en met die mutsen op gaan ze naar de achterdeur terwijl wij van achter de hoek staan te kijken. En dan zien we het ene verbaasde gezicht na het andere. Het is prachtig om te zien. Moeke belt mijn broers en zussen op. En het is een heel blij weerzien. En dan genieten we van een prachtig ontbijt. Vanavond worden we verwacht bij Veronique voor kerstavond en we hebben afgesproken dat wij een uur vroeger komen en dat de kindjes de deur gaan opendoen. Ook hier zien we monden die spontaan openvallen en horen hartelijke kreetjes. De verrassing is geslaagd. Dan is het kerstmis bij ons thuis en de week vliegt voorbij. We genieten van de familiebezoekjes.
We zeggen de nieuwjaarsbrieven nog op en op 2 januari vliegen we terug naar Amerika, onze thuis.
De week vliegt verder voorbij en we hebben genoten van het familiebezoek.