eten klaar maken

Woensdag 30 juli

"God bless America"
"God choose the president"
"He knows what good is for us, he would never lies to us"
"I'm pro life, I'm pro guns"
Dit zijn enkele zinnen die uit een liedje komen en waar we al een paar dagen met wakker worden. Eerst geloofden we het niet maar na een paar keer het liedje te horen zijn we weer heel verbaasd dat zo iets kan. Maar in het konservatiefste deel van Amerika moeten we echt van niets verschieten. Na het liedje krijgen we de prijzen van de "corn" (mais) en de sojabeans gepresenteerd. Dat is natuurlijk wel leutig te horen op de radio, ze zijn hier heel boerminded.
Koen moet nog wat telefoneerwerk en mail werk afwerken en ik ga weer aan de kook. Vanavond komen de O'donnalds dat zijn akkerbouwers die ook met ons een kontrakt hebben voor onze mest maar die er niet bij konden zijn toen we de andere akkerbouwers hadden uitgenodigd. Het zijn wat zussen en broers. Ze zijn met 8 in totaal. Ik maak dezelfde menu klaar dan voor onze andere akkerbouwers. Tomattes crevettes, preisoep, varkensvlees, gestampte petetten en wat groenten en als nagerecht tiramissu.
Ze zijn uitgenodigd om 6.00pm en ze komen goed op tijd. Als kadoo hebben ze een "hummingbirdfeeder" (kolabrievoeder) en een gids over mais en sojabonen bij. Ik begin met het aperitief, drank en chips. Ze gaan hen daarvoor zetten en doen de chips in hun soepbord en denken dat dat hun hoofdmenu is. Ik moet het efkens heel goed uitleggen hoe wij belgen eten en het eten opdienen. Ze zijn onder de indruk. Om 9.00 pm is de hoofdschotel opgediend en opgegeten en willen ze rechtstaan en naar huis gaan. Ik moet hen duidelijk maken dat er ook nog een dessert is. Ze vertellen mij dat ze nog nooit zo uitgebreid gegeten hebben. En ik ben blij dat het hen gesmaakt heeft.